Zaterdag 8 september 2007
Zo de vakantie in Italië en Terschelling zit er weer op, en het drukke concert leven, projecten verzinnen, nieuwe plannen maken etc. etc. etc. is weer begonnen. In de vakantie veel nagedacht over van alles, maar vooral over de relatie tussen mijn boeddhistische levens overtuiging, mijn yoga beoefening, en mijn activiteiten met o.a. Stichting Jungle Warriors, die zich vooral veel met jeugdeducatie bezighoudt.
Daarom begint deze log met een foto, van een beeldje dat ik vorige week op de antiekmarkt in Leeuwarden heb gekocht. Het is een afbeelding van Avalokiteshvara de Boeddha van mededogen.
In het Tibetaans wordt ze Chenrezig genoemd, in China Kuan Yin. Het is een 11 koppig beeldje, staand op een Lotus bloem, met een ontelbaar aantal armen, die de ontelbare voelende wezens symboliseren.
Voor mij betekent dit beeld echter nog veel meer. Voor mij is het ook een kosmische breakdancer, een eeuwigdurende headspin.
DE BOEDDHA ALS BREAKDANCER
Naast gitarist en artistiek leider van Stichting Jungle Warriors, ben ik ook praktiserend boeddhist en hatha yoga beoefenaar. Ik beoefen de principes van Ahimsa (geweldloosheid), wat in de praktijk inhoud dat geen enkel levend wezen ten behoeve van mij gedood of gekrengt mag worden.
Dus geen vlees en vis.
Ook alcohol is aan mij niet besteed. (En dat valt soms echt niet mee, tijdens een 30 jarige carričre als jazz gitarist!)
Geweldloosheid in woord en gebaar is een groot goed voor een yogi. Op deze manier probeer je zoveel mogelijk voor "goed karma" te zorgen. Karma is de oerwet van oorzaak en gevolg. Niets gebeurt vanzelf, alles heeft een oorzaak. Wat je als mens nu doet, of overkomt, is het resultaat van al je daden (goed of fout) in dit, of in vorige levens (als je tenminste in reďncarnatie gelooft).
Even een klein stukje Boeddhistische filosofie.
Het Boeddhistisch uitgangspunt is dat de wereld uit ontelbare voelende wezens bestaat die allemaal ontelbare reďncarnaties hebben door gemaakt. Ieder mens die je dus in dit huidige leven tegenkomt is ooit je vader, moeder, broer of zuster geweest. Een diepe waarheid.
Deze keten van reďncarnaties, ook wel de oceaan van lijden = Sanskr. Samsara genoemd kan doorbroken worden. Anders gezegd het eeuwige lijden kan worden opgeheven. Het ego = ik is de ultieme veroorzaker van het lijden.
Hoewel het ego feitelijk niet bestaat, ook gedachten en gevoelens zijn n.l. net zo veranderlijk als alles om ons heen. Door meditatie en yoga leer je dat er niet zo iets is als je ware ik.
Door te zien en te ervaren dat de wereld (inclusief je ik) die wij waarnemen een illusie is Sanskr. = Maya of leeg is, kun je verlicht worden, en het Nirwana binnengaan. Vanaf dat moment ben je een Boeddha, een verlicht mens.
Een prima vooruitzicht dacht ik zo.
Gebeurt het niet in dit leven, probeer dan Nirwana in een volgend leven te bereiken. Lukt dat niet, dan zullen er nog ontelbare levens (en lijden) volgen, totdat de uiteindelijke verlichting bereikt is………...
Toen men ZEN meester Shunryiu Suzuki vroeg om in 1 zin het boeddhisme te karakteriseren zei hij: "Alles veranderd" of zoals de Boeddha zelf zei: "Alles wat een vorm aanneemt zal uiteindelijk weer vormloos worden. Alles is onvolmaakt, niets is bestendig, daarom is alles volmaakt……."
Niets blijft hetzelfde, alles veranderd onophoudelijk, met een snelheid die voor onze hersenen op geen enkele wijze ooit te bevatten is. Daarom verzinnen de hersenen het ego of "ik" met daaraan gekoppeld, gedachten over heden verleden en toekomst, van de wereld om ons heen. "De wereld om ons heen" is echter slechts een aanname. Wat wij voor "De wereld" houden is slechts een simpele beschrijving van het ego daarvan. "De wereld" als zodanig bestaat niet, evenals wijzelf met onze altijd veranderende gedachten, gevoelens, meningen en behoeftes. Daarom noemen de grote Boeddhistische meesters deze wereld "leeg" Niet omdat er niets zou zijn, maar leeg omdat niets een essentie van zichzelf heeft.
Er is helemaal geen heden, verleden of toekomst er is slechts een eeuwig "nu"
Om een volledige verlichting te bereiken, zul je er dus als jazz gitarist en artistiek leider van Stichting Jungle Warriors een behoorlijk stevige discipline op na moeten houden.
De yoga routine houdt in dat je per dag minstens twee a drie uur de drie hoofd onderdelen van yoga, meditatie, asana (houding) en prana yama (ademhaling) beoefent. Tel daar bij op dat ik nog iedere dag minstens drie uur gitaar studeer, dan is het wel duidelijk dat ik mijn tijd goed en economisch moet gebruiken…… Daarnaast nog alle concerten, repetities, planning, meerjarige beleidsplannen schrijven, en de organisatie van de Stichting etc. etc. etc. etc. etc.
Poeh, behoorlijk druk hoor.
Geregeld wordt ik gevraagd wat mijn levensvisie en yoga beoefening nu te maken heeft met de activiteiten van Stichting Jungle Warriors.
Ik vertel dan dat het uitgangspunt van de Stichting is dat de basis en uitgangspunt van als onze activiteiten improvisatie is. Duidelijk toch….
Nee dus.
Improvisatie is toch wel een behoorlijk vage term.
Wat is het eigenlijk?
En wat is de relatie tussen mijn levens filosofie, en een groep middelbare scholieren een djembe workshop te laten volgen.
Wat is de relatie tussen ons Ruigeland festival in het prachtige NAM park bij Grijpskerk , en iedere dag 10 minuten doodstil in handstand staan.
"Daar heb ik echt heel lang over na moeten denken"
Aangezien alles veranderd en niets hetzelfde blijft, kun je je afvragen wat er dan wel werkelijk of vaststaand is in dit leven. Slechts een paar dingen staan vast:
Je lichaam zal sterven.
Ieder levend wezen wil graag gelukkig worden.
De Boeddha formuleerde deze vier edele waarheden al meer dan 2000 jaar geleden:
"Op het moment van geboorte ontstaat lijden.
Lijden heeft een oorzaak.
Het ego is de oorzaak van dit lijden.
Er is verlossing mogelijk uit dit lijden".
Iedere mens kent in zijn leven korte momenten van ego loosheid. Altijd maar voor een kort moment , hij zal altijd weer terugvallen naar, het denken, naar de wereld van ja en nee, mooi en lelijk, goed en kwaad. Toch is er een manier om deze onmetelijk oceaan over te steken en voorgoed verlicht te worden, en de eindeloze reeks van wedergeboortes voor altijd te doorbreken.
Door improvisatie vind je als het ware de ultieme geesteshouding, die voorbij gaat aan goed en kwaad. Het Nirwana ligt voor je, klaar om naar binnen te gaan. Er zijn door ontelbare mensen, ontelbare wegen gevonden om deze ultieme verlichting te bereiken. Meditatie, Yoga, Ascese, en ……. ik denk ook Improvisatie.
Alle grote religies met hun starre op eeuwenoude geschriften gebaseerde dogma's en aannames, hebben deze wegen naar verlichting nooit kunnen vinden. Ze zijn als zoekenden in de woestijn, hopeloos en voor altijd verdwaald.
God kan je ego n.l. nooit verwijderen.
Dat moet je toch echt even zelf doen.
Improvisatie is een soepele en duidelijk weg om van deze wereld een betere plaats te maken, en om mensen gelukkiger te maken.
Improvisatie wil volgens mij zeggen dat je wordt als een rivier, je wordt vloeibaar, het ego verdwijnt.
Je bent niet meer gevangen in de dualistische kijk op de wereld, die je er meestal op na houd.
En dat is een heel erg bijzondere ervaring, heel erg bijzonder.
Misschien wel goddelijk….
Misschien wordt je wel net zo verlicht als de Boeddha als je improviseert.
Ik weet het niet zeker, maar voor mij werkt improvisatie in ieder geval als een eeuwige reis, een never ending adventure. Een sublieme gelukservaring. En dat gevoel, dat idee en die geesteshouding, wil ik graag overbrengen en delen met andere mensen, vooral jonge mensen….!!!
Want uiteindelijk maken zij deze wereld, op die manier, tot een betere wereld.
Breakdancers zijn de jazz muzikanten van de dans, zij noemen solo spelen "freestylen".
Gewoon een ander woord voor improviseren.
Als ik een van mijn Breakdancers een head of back spin zie maken, dan zie eigenlijk helemaal geen dans of Breakdancer meer.
Dan zie ik de Boeddha zelf.
Ik zie de Boeddha.
Ik zie de Boeddha, als Breakdancer.
WARE WOORDEN ZIJN NIET MOOI, MOOIE WOORDEN ZIJN NIET WAAR
ZEN koan
TERUG